رسم ساتی؛ آتش زدن زنان در هند قدیم

 در رسم ساتی، بیوه مرد مرده به طور دلخواه یا از سر جبر در کنار جنازه شوهرش می‌خوابد و همراه با او می‌سوزد.

رسم ساتی

ﺭﺳﻢ ﺳﺎﺗﯽ، ﯾﮏ ﺁﯾﯿﻦ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﻫﻨﺪو ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ، ﺯﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﯽ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺧﺘﻢ ﺷﻮﻫﺮﺵ، ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ به آتش می‌کشید. ﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ رسم ساتی ﺍﻫﻤﯿﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﺩﯾﻨﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻧﺸﺎنه ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﯼ ﺯﻥ ﺑﻪ ﺷﻮﻫﺮ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽﺷﺪ. ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﺎﺗﯽﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ ﺍﻣﺎ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﯼ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﺍﺟﺒﺎﺭﻫﺎ، ﺯﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻭﺍ ﻣﯽﺩﺍﺷﺖ. ﺭﺳﻢ ﺳﺎﺗﯽ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﻋﺎﺩﯼ ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﯿﻦ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺷﺮﺍﻓﯽ ﺭﺍﯾﺞ ﺑﻮﺩ ﻭ ﯾﮏ ﻓﺮﯾﻀﻪ ﺩﯾﻨﯽ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﯽﺷﺪ.

البته زنانی که از شوهر از دست رفته‌ی خود فرزندی نداشتند بسیار بیشتر از سایر زن‌ها به انجام این کار تن می‌دادند. در بعضی از جوامع زنان بیوه پس از مرگ همسر خود، از جامعه طرد می‌شوند و نمی‌توانند به زندگی عادی برگردند، اما امروزه رسم ساتی تقریباً در تمام کشور‌ها امری غیر اخلاقی و اشتباه تلقی می‌شود و سال‌ها است که دیگر در هیج کجای جهان کسی دست به این عمل نمی‌زند.

مطالعه بیشتر